woensdag 15 september 2010

'Oh nee, mijnheer Pastoor!' (3)

"Ik heb een kuisvrouw en 't is niet om alleen te kuisen", zei een priester uit mijn dorp eens. Een geestelijk man, geliefd door zijn volgelingen, al nam hij het niet zo nauw met celibaat.

Ik weet niet wat jullie ervan vinden maar ik vind dat super. Er zijn trouwens genoeg dorpspriesters die het celibaat gewoon onzin vinden en achter kant en hoek hun evolutionaire driften loslaten. En maar beter zo. Een priester die seksueel niet gefrustreerd hoeft rond te lopen, hoeft ook geen koorknaapjes lastig te vallen.

Celibaat...

Volgens een onderzoek van La Dernière Heure vindt ongeveer 9 op 10 Belgen dat een priester een seksuele relatie mag hebben en zelfs trouwen. En het blijft niet bij de gewone mens in de straat. Ook politici spreken zich uit tegen de misselijkmakende gang van zaken omtrent pedofilie. Meer en meer mensen zien in dat het nodig is om de Kerk als instituut aan te pakken en dan vooral in plaats van Centra te gaan oprichten zich beginnen focussen op voorkomen. En dat in de eerste plaats door de afschaffing van het celibaat.

Maar daar stopt het niet. Stefaan de Clerck zegt ook dat deze wankele staat een ideaal scharniermoment is om de Kerk terug te brengen naar zijn lekenstatus. Opdat geloof en religie terug een zaak wordt die vanuit de lekengemeenschap komt. Weg met de autoritaire structuren en met de gehele wirwar en onzin van het huidige Instituut. (DeMorgen: Beeldenstorm tegen Léonard)

En alsof de gewone mens in de straat en de politici nog niet genoeg zijn, zijn er dus ook priesters uit de onderste lagen van de Kerkelijke hiërarchie die zich kwaad maken. Petities doen de ronde en die priesters vragen meer actie en reactie vanuit Rome. Ze zijn het beu dat de religie lijdt onder een doofpotcultuur omhooggehouden door de autoriteiten.

Of er iets gaat veranderen, is maar zeer de vraag. Met ultraconservatief Léonard als aartsbisschop en helemaal bovenaan de nog conservatievere Benedictus, durf ik daar aan te twijfelen.

Een interessant opiniestuk omtrent het Celibaat vind je op DeWereldMorgen.be

dinsdag 14 september 2010

Belgieuh! (4)

Deze morgen op de radio werd ik blij verrast met het liedje 'Welkom in  België' van Flip Kowlier en Uman. Twee heren die er na Clouseau destijds, niet blij van worden te denken dat België zal splitsen. Andere emoties laaiden op na een tal van artikels...

Stilstand regeert het politieke land, alweer. De PS lijkt het te hebben opgegeven, N-VA blijft doen alsof ze echt willen meewerken aan een akkoord, SP.a en Groen! staan aan de kantlijn te wachten op het fluitje van de scheidsrechter en de rest dwaalt maar wat rond.


Stilstand

Iedereen wacht, niets beweegt

De Standaard laat ons met bovenstaand artikel weten dat er wederom niets beweegt in de politiek. Alles ligt lam. N-VA zou, met zijn strategogroep, een final offer hebben willen voorschotelen. De PS lijkt het te hebben opgegeven.  Althans zo lijkt het als je 'Al 10 dagen geen contact meer tussen Di Rupo en De Wever' op DeMorgen leest.

Het ziet er slecht uit, al zijn we dat ondertussen wel al gewend. Wederom bewijst de particratie dat het vasthouden van koppige ideologiën weinig zin heeft.

Tussen die berichten door, stuitte ik op een stukje van Bert Anciaux. Niet bepaald mijn favoriete politicus aan 'linkerzijde' maar soit.


Bert Anciaux: "De socialisten realiseerden alle staatshervormingen."

Tussen zijn gatlikkerij aan het adres van de SP.a door, lees je toch wel wat rake punten. Zoals de beschamende manier waarop Bart De Wever Vlaming zijn afschildert als Anti-Waal. Of hoe Belgisch ingesteld zijn gelijk is aan landsverraad, althans Vlaams verraad. Onder de noemer van een beter volk worden deze clichés tot vervelens toe herhaald. En dat is een slechte tendens voor zowel de linkerzijde als de rechterzijde, voor zowel Flamingant als Belgicist. SP.a, althans de ideologie achter SP.a zou inderdaad moeten gericht zijn op een sterke sociale zekerheid en daarbij een gelijkwaardige maatschappij die dit ondersteunt.

Buiten die opmerkingen blijft Anciaux voor mij één van de vergiftigingen die SP.a van die eigenlijke ideologie heeft doen afwijken. Zijn opportunistische salonideeën zijn niet aan mij besteed en ik denk dat dat wel geldt voor een heel grote bende aan kiezers.

UPDATE: Zonet gelezen: Di Rupo en BDW praten weer! (De Redactie)

Blijkbaar is er ondertussen weer contact geweest en zouden we tegen het einde van de week weer wat beweging kunnen zien...

'Oh nee, mijnheer Pastoor!' (2)

Bij mijn bladerronde door de gazetten, kwam ik vandaag weer een zondvloed aan artikels over de zaak Vangeluwhe tegen. Gisteren heb ik het gehad over Secularisme, vandaag zal ik eens mijn gepeperde mening over het hele zooitje doen...

De Standaard: Vangeluwhe vertrok onder druk uit abdij

Onder druk van andere bisschoppen, waaronder aartsbisschop Léonard alsook met een lichte druk van de patergemeenschap zelf, is Vangeluwhe vertrokken uit de abdij. Het is momenteel niet geweten waar hij zich nu bevindt. Binnen- of buitenland.

"Nochtans loopt naar hem bij het parket van Brugge nog steeds een informatieonderzoek. Maar dat betekent niet dat de voormalige bisschop het land niet mag verlaten, zegt de Brugse procureur Jean-Marie Berkvens." - De Standaard. Dat betekent dus dat onze pedobisschop aan de andere kant van de wereldbol zou kunnen zitten, mogelijk op zoek naar een verstopplaats en daar kunnen we wettelijk gezien niets tegen doen. Wat gebeurt er dan wel?

Het centrum...


De Morgen: De lauwe preek van Leonard

Bonny, Harpigny en Léonard, misschien wel het olijke trio, hebben hun mening voluit gedeeld. Ze vinden het niet kunnen hoe Vangeluwhe omgaat met de zaak en zelf zijn ze voorstander van een laïcering door Vangeluwhe zelf. Léonard wist trouwens te zeggen dat hij verontwaardigd was in de weinge mate waarmee Vangeluwhe besefte wat hij aangericht had.

Buiten de grote woorden die duidelijk erop gericht zijn een pleister aan de gelovige gemeenschap aan te bieden, doen ze maar weinig vind ik. Behalve dan een centrum oprichten. Een centrum voor erkenning, heling en verzoening. Dus ze verkrachten en misbruiken kinderen om ze daarna op te vangen in een warm, Katholiek helingscentrum. Ben ik de enige die daarin niet veel heils zie? Wat proberen ze hiermee te zeggen? 'We zullen zorgen dat de slachtoffers opgevangen worden' terwijl de boodschap toch duidelijk is: 'We zullen de pedo's in ons instituut harder aanpakken.' Voor mij komt dit centrum over als een afleidingsprocedure. Ze laten iedereen één kant uitkijken en terwijl blijven ze zelf hun zaakjes achter de schermen regelen en we weten allemaal op wat dat uitdraait. Wie gaat nu eens eindelijk klare taal spreken en Vangeluwhe op zijn plaats zetten en daarnaast ook eens zorgen dat in de toekomst zulke personen ook zonder pardon bestraft zullen worden?

De Paus!

De Morgen: "De Paus gaat Vangeluwhe berechten."
De Redactie: "Paus straft Vangeluwhe voorlopig niet."

Harpigny meent te weten dat de Paus Vangeluwhe zal berechten. Hij beweert ook dat de Paus inziet dat er werk nodig is aan de structuren van het instituut. Ook beklaagt hij de daden van Danneels en geeft zelfs toe dat ze te laf geweest zijn om schuld te bekennen als instituut.

De Redactie daarentegen laat weten - dankzij de woordvoerder van het Vaticaan, Federico Lombardi - dat er buiten zijn ontslag als Bisschop en zijn verbod op openbare diensten als priester, geen verdere maatregelen te wachten staan. De Paus zou te snel het eerste ontslag hebben aanvaard. Wel zou de Paus het idee van een Centrum en de daarbijhorende transparantie steunen.

Alweer worden we naar één kant gewezen. Harpigny & Co. zijn er dus echt wel op uit om ons hoop te geven terwijl er achter de schermen gewoon niets gebeurd. De zaak Vangeluwhe hoort al lang thuis in de handen van het gerecht. Maar wat voor vuil zou daarmee nog naar buiten komen? Dat is de vrees van 'het Instituut'.

Deheer Torfs Rik


Opiniestuk Rik Torfs


Rik Torfs ontleed de nieuwste ontwikkelingen in 4 elementen:

1. R. Torfs gelooft in het centrum als het getrokken zal worden door onafhankelijke, geloofwaardige personen. Het zal ook alleen slagen als politiek, gerecht, kerk en zorgsector met duidelijke afspraken op een vlotte manier kan samenwerken. Politiek en samenwerken in één zin is een gedurfde uitspraak dezer dagen. Maar onder die voorwaarden zou zo'n centrum misschien wel een goede stap kunnen zijn.

2. Onafhankelijkheid en transparantie. Twee concepten die vanuit het Vaticaan niet zo graag gehoord zullen zijn, maar Bonny sprak over hoe de dossiers in deze zaak op een transparante wijze behandeld moeten worden door onafhankelijken. Zeker als je de doofpotcultuur en vastgeroeste machtsstructuren van de Kerk bekijkt.

3. Wat met Vangeluwhe is het derde punt. Het 'olijke trio' liet weten dat er voorlopig niets verder tegen Vangeluwhe ondernomen wordt. De Paus moet dat beslissen. Ik deel Rik Torfs' mening wanneer hij zegt: 'Maar is een straf van de paus dan wel de juiste weg? Als kerkjurist blijf ik het betreuren dat pausen zo oppermachtig zijn dat ze ook verjaarde misdrijven straffeloos mogen bestraffen. Zoiets druist in tegen de elementaire beginselen van de rechtsstaat. Bovendien mist de paus geloofwaardigheid wanneer hij over seksueel misbruik spreekt. Te vaak schreef hij het toe aan de decadente tijdsgeest en aan individuele ontsporingen.' Alleen geeft hij aan dat Vangeluwhe best zelf zijn laïcering aanvraagt terwijl ik vind dat hij die kans al lang gehad heeft en het gerecht gewoon moet ingrijpen.

4. Rik Torfs geeft aan dat de Kerk en zijn commissie veel te laat zijn met alles. Hij betreurt het hoe alle macht in één hand ligt. De structuren zijn mede de oorzaak van het misbruik.

Een propere analyse van dhr. Torfs, al vind ik hem nog altijd te vriendelijk, maar dat kunnen we hem niet te hard kwalijk nemen, toch?

Op brood en mayonaise (2): De opinie van Lieven de Cauter

Na mijn eigen stukje over gevangenen, las ik vandaag een interessant opiniestuk met betrekking tot gevangenen wereldwijd. Een zeer openhartig stuk van Lieven de Cauter, filosoof:

http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2010/09/13/de-wereld-na-911-verdedig-de-mensen-die-niemand-wil-verdedigen

maandag 13 september 2010

'Oh nee, mijnheer Pastoor!'

Vangeluwhe, Danneels, Adriaenssens, Operatie Kelk, ... Regisseurs hebben hun handen vol aan dit materiaal. In mum van tijd kunnen ze een spannend misdaaddrama hiermee op poten zetten. 

Maar tot we 'Operatie Kelk' op het cinemascherm zien, blijft het een ernstige zaak die tussen alle politieke problemen in, wel wat aandacht verdient. Zeker van een antitheïst zoals ik. Naast een regering en politieke akkoorden is er nog een concept dat België mist. Zelfs Turkije is er sterker in. Secularisme.

De seculiere maatschappij

"Secularisme is de overtuiging dat religie en geloof geen invloed mogen uitoefenen op de maatschappij." - Wikipedia

De scheiding tussen kerk en staat, zeg maar. In onze Westerse wereld is dat in heel veel gevallen al zo. Althans werkt secularisme ook in niveau's. België wordt gezien als een seculier land maar toch erkennen we kerkelijk recht en toch hebben we een openbaar onderwijssysteem waarin religies hun stempel mogen doordrukken. En in deze pijnlijke tijden zien we maar al te vaak hoe vaak de Kerk als instituut een positie heeft die al lang voorbij de seculiere gedachte is. Wanneer een gerechtsonderzoek moet worden stopgezet omdat ze bewijsmateriaal bij elkaar sprokkelen, dan mogen we ons toch wel vragen stellen bij het 'Belgische secularisme'.

Verjaring is een term die ook veel opduikt. 'Geestelijken' die zedenfeiten plegen zijn na 10 jaar gerust want dan verjaart hun zaak al. Die gecombineerd met het constante verstoppertje dat ze spelen is een vrijkaart voor de 'geestelijken' om die zedenfeiten te plegen. Het debat over die verjaringstermijn is het nieuwe gespreksonderwerp.

Polls tonen duidelijk dat de mensen die termijn willen zien verlengen, maar ik vraag me dan weer af waarom er een termijn moet zijn? Hebben 'geestelijken' niet zelf gekozen voor een celibatair leven? Alsook voor het rolmodel en de voorbeeldfunctie die samengaat met hun jobomschrijving. Weg met die verjaringstermijn! Ik vraag me vaak af hoe het had gegaan met Dutroux als die priester was. Nu nog hoor je mensen zeggen "Die Dutroux zit niet in de gevangenis, die zit op hotel!". In het geval van onze bisschop is dat wel heel erg letterlijk.

"Meestal sturen we zo'n gevallen naar het buitenland." las ik ergens. De Kerk stuurt dus zijn zedencriminelen naar het buitenland om daar zich te verstoppen en mogelijk zelfs verder te gaan met hun ziekelijke bestaan. Want, zo gaat het verhaal, hem ontslaan en terug bij de 'gewone mens' zetten is toch zo'n harde straf... Hoe is zoiets in godsnaam (no pun intended) mogelijk? De man misbruikt kinderen en ze gaan bespreken of hij nog wel bisschop mag blijven. Komaan zeg. Alsof dat nog niet genoeg is, houdt dhr. Vangeluwhe zijn recht op pensioen wat voor hem zou uitdraaien op €2500 per maand. Ongeacht zijn keuze om ontslag te nemen.

We zitten hier dus met seculier land waarin mensen op kosten van de staat en de belastingbetaler gratis mogen wonen, hoog verloond zijn en daarenboven nog kunnen profiteren van een sterk pensioen. Daartussendoor genieten ze dan nog van een soort morele superioriteit alsook van een soort immuniteit. De arme bisschop toch?!

Hoe durft de kerk en bepaalde media dan nog oproepen tot kalmte? En hoe we het vanuit zijn standpunt moeten bekijken. Als ze Dutroux niet hadden opgepakt en ze hadden hem terug vrijgesteld of verborgen in een klooster, dan werden letterlijk gebouwen vernietigd en moorden gepleegd om bij hem te komen. Een geestelijke pedofiel is toch ook nog altijd een pedofiel?

Berouwshow

http://deredactie.be/.../100913priester

Buiten de "verontschuldigingen" die we kregen, blijven we zitten met het gevoel dat we criminaliteit van die aard moeten slikken omdat het een persoon is beschermd door een 'heilig instituut'. In het bovenstaande artikel hebben we nog zo'n geval waarbij het duidelijk is in hoeverre de Kerk zich boven de staat acht.

Nu moet ik toch ook wel iets bekennen. Stiekem, diep vanbinnen maar met alle respect en medeleven voor de slachtoffers, ben ik blij dat deze molen aan het draaien is. Ten eerste worden heel wat pedofielen ontmaskerd en ten tweede wordt het fenomeen 'religie en zijn instituten' nog eens herbekeken. Nog meer gewicht in de kritiekbalans van iemand die de wereld liever ziet als er geen religies op ronddwaalden. Noem me een verlichtingsfundamentalist maar welk nut heeft het openbaar beleven en tolereren van religies nog?

We zitten met zedencriminelen in religies waar het celibaat geldt. Homofoben, extremisten, terroristen, racisten en ander gespuis is wat er uit zo'n religieuze kweekpoel voortkomt. Het is heus niet alleen de Christelijke kerk die we moeten bekijken, neen. Mensen kennen mij als iemand die elke vorm van islamofobie tegengaat. Islamofobie of de angst voor islamisering is een onverantwoorde Westerse denkwijze die hand in hand gaat met het soort politiek dat ooit in totalitaire regimes duizenden mensenlevens kostte. Een ander concept dat ik even wil duidelijk maken voor ik verder ga met 'religionbashing', is antitheïsme.

"Antitheïsten zijn van mening dat theïsme schadelijk is voor de theïst zelf, de maatschappij, de politiek, enzovoort en dat theïsme bestreden moet worden om deze schade te beperken." - Wikipedia. Het gaat hier dus ook werkelijk over de religie, het theïsme. Mensen geloven wat ze willen en doen in privésfeer daarmee wat ze willen. Er zijn genoeg antitheïsten die weliswaar gelovig of spiritueel zijn. Atheïsme of het gebrek aan een geloof in een god, is geen voorwaarde van het antitheïsme. Het gaat hem vooral om de werking van de organisaties die een geloof uitdragen en er een gehele maatschappelijke context aangeven.

De andere schuldigen.

http://deredactie.be/...Diplomaat_SaudiArabie


In bovenstaand artikel zien we maar weer eens een voorbeeld van de negatieve impact van religie. Homoseksuelen horen in veel, om niet te zeggen alle, religies niet thuis. Sommige religies, jong en onbezonnen, gaan hierin zelfs zo ver dat ze homoseksuelen liever dood zien. Ook zien we dat religie vaak misbruik maakt van de armere gelovigen. Ze recruteren ze om te gebruiken in een strijd tegen ongelovigen. Christendom heeft zijn kruistochten gehad. De Islam heeft zijn moslimextremisme. In Hinduïsme vermoorden mensen hun kinderen om ze verliefd worden op iemand uit een lagere kaste. Joden brachtten het zionisme op deze wereld. Iets waaronder de Palestijnen nu te lijden hebben. Over het Boeddhisme weet ik daarentegen maar weinig slechts te zeggen behalve dan dat het net als de andere religies net zozeer een opgedrongen levensstijl is. Ik heb het daarmee over het echte Boeddhisme, als religie. Niet wat Hollywood ervan maakte met hun zenboeddhisme of de filosofische strekking die men soms koppelt aan het Boeddhisme.

We zien duidelijk hoe die problemen ontstaan en hoe ze kunnen aangepakt worden. Duidelijk secularisme. Beperk de openbare invloed die een religie heeft. Hou instituten in een privésfeer. En laat iedereen in zijn eigen waarde en keuzes. Zo vermijd je niet alleen een hele hoop problemen maar ga je ook tegen dat er in een maatschappij geruziet wordt over wie wat met zijn religie mag doen. Daarboven krijg je dan als staatsautoriteit ook meteen een sterker platform om de religieuzen aan te onderwerpen. Geen bisschoppen die zich mogen verstoppen en enkel een ontslag riskeren omdat ze kinderen misbruikten. Geen openbare stenigingen van overspelige vrouwen. Geen mannen die de strop krijgen omdat ze homoseksueel geboren zijn.

Ik sluit af met een interessant artikel over de huidige politieke status waarin Turkije zich bevindt. Ze maken duidelijk veel vooruitgang naar de EU toe, maar de vrees bestaat dat het secularisme ten koste staat... http://deredactie.be/...Turkije_grondwet

vrijdag 10 september 2010

Belgieuh! (3)

Ik herinner me nog hoe mijn pa zei: "We moeten gewoon van die Walen af. Splitsen en dan zijn we er vanaf." Waarop mijn grootvader, die lang in Franstalig België heeft gewerkt, antwoordde: "Ach jong, den tijd van de Franse bazen is al lang over, zaag zo niet."

Dat gesprek is nu al 10 jaar oud en nog steeds blijven partijen, media en separatisten zagen en klagen over de Franstalige Belgen. Ikzelf heb altijd tegen de fameuze taalgrens gewoond. Liet ik een scheet, ze roken het in Waremme of Oreye. Desondanks de vele pogingen in het onderwijs is mijn Frans slecht. Ik ben vaak in het Franstalige gedeelte van België geweest. Mijn ouders gingen er wekelijks winkelen en regelmatig zagen we jongeren uit Waremme of Oreye door ons kleine dorpje fietsen. Maar ik kan met veel gemak zeggen dat we nooit last hebben gehad ermee. Geen zogenaamde 'verfransing' van het dorpje. Ok, als tieners lachten we wel eens met hun. Als er dan zo'n groepje fietsers doorkwam en we hoorden ze Frans praten, begonnen we al fluisterend tegen elkaar: "'t Is ne Waal." en "Ne sale walon" op ons beste pattattenfrans. Onschuldige praat veroorzaakt door een Vlaemsche maatschappij.

België werkt niet

Het is me al vaak gevraagd maar ik zal het eens neerschrijven. Waarom ben ik zo tegen de scheiding van dit kleine land. Uit mijn vorige blogartikels zal je wel merken dat er genoeg redenen zijn om een onafhankelijk Vlaanderen niet wenselijk te vinden. Het voornaamste echter, en ik leg dat nu pas uit omdat ik een artikel heb gevonden om mijn mening bij te staan, is de sociale zekerheid.

Stap voor stap wordt onze sociale zekerheid afgebrokkeld door het separatistische Vlaams-nationalisme. Stap voor stap verliezen we onze zekerheid in een gelijk en eerlijk systeem voor pensioenen, kinderbijslag, werkloosheidsvergoeding enzoverder. Alles wordt blootgelegd voor een rechts, kapitalistisch concurrentiesysteem waar uiteindelijk alleen de 'gewone mens' de dupe van zal zijn. Zeer interessant stukje vind je op De Wereld Morgen: 'Gevaar voor ontrafeling sociale zekerheid."

Dat België niet werkt in zijn huidige vormen, snap ik en iedereen weet dat dit te wijten is aan de halfgare verdeling die nu al in ons land te zien is. De taalgrens, wat een grap. De oplossing echter wordt altijd alleen maar gezocht in de nog verdere splitsing...

Zwitsers België?

Onlangs wist een vriend van me te overtuigen van de economische voordelen van het confederalisme zoals we dat in Zwitserland zien. Ook wist hij te garanderen dat de sociale zekerheid onaangetast zou kunnen blijven. Ik twijfel er nog ergens aan of sociale zekerheid wel echt overeind kan blijven als het uit federale handen genomen wordt maar soit.

BDW en zijn N-VA zijn voor de verkiezingen naar buiten gekomen met de belofte te willen streven naar een confederaal model zonder daarbij het einddoel, onafhankelijk Vlaanderen, uit het oog te verliezen. Hoeveel blijft daarvan nog overeind? Ik heb het al zo vaak gezegd en zal het nog maar eens herhalen: Systematisch wordt elke stap in die richting geblokkeerd onder het mom van 'De Walen begrijpen het niet' of 'Ze werken tegen'. Waarom? Omdat N-VA en de Vlaams-nationalistische beweging in België helemaal niet naar zo'n confederaal model willen maar alles langzaam aan laten verrotten.

De Franstalige kant is nog nooit zo ver uit zijn schulp gekomen met voorstellen om alsnog de staatshervorming een kans te geven maar Bart, de Bourgondische Vlaemsche peetvader, speelt liever de rol van 'Monsieur Non'. (Analyse van Dewereldmorgen.be:N-VA en zijn vette vis.)

Kinderen op straat

Een ander onderwerp dat ik er even bij wil halen is asielbeleid. Als dit te sterk verdeeld zou zijn, krijgen we zo'n slecht beleid en dat terwijl we nu al met een recordaantal asielzoekers zitten. In het rechts-liberale Vlaanderen waarvan N-VA zo droomt, is er geen plaats voor dit soort problemen. VB-mentaliteit krijgt zo weer meer opening en dat leidt tot schrijnende beelden. (De Redactie: Fedasil en plaatstekort)

donderdag 9 september 2010

Belgieuh! (2)

"België splitsen is niet mogelijk of wenselijk", José Happart. Meerdere politieke analisten, politici en criticasters proberen ons duidelijk te maken dat een onafhankelijk Vlaanderen erg moeilijk te bekomen is en zelfs als het kon, het helemaal niet wenselijk zou zijn. 

De nieuwe bemiddelaars, André Flahaut (PS) en Danny Pieters (N-VA), zijn samen gestart om met de andere partijen samen te zitten en te kijken hoe het verder kan (Artikel De Redactie). Maar intussen wordt België in het buitenland wel heel hard veroordeeld. Zo werd Leterme aan de tand gevoeld door BBC - (Artikel De Redactie) - over zijn negatieve houding ten opzichte van de Franstalige gemeenschap.

Wat ik echter niet snap, is hoe de Belgische media nu eigenlijk te werk gaat. Voor de verkiezingen werd BDW te pas en onpas opgevoerd in quizzen en interviews. Hij werd plots de kijkbuisheld en dat heeft zich in kiesresultaten vertaald. Dhr. De Wever toont zich als de onbeweegbare flamingant die hij is en hij krijgt de Zwarte Piet. Niet lang daarna zien we hem weer in een frietkot zijn leutige zelf te verkopen om hem daarna weer te tonen als 'de man die er nog in gelooft'.

BDW en zijn Vlaams-nationalisme betekende zoveel en nu braken de kranten artikels en polls en opiniestukken waarin duidelijk wordt gemaakt dat een definitieve scheiding erg negatief zal uitdraaien. Alle hoop wordt weer nieuw leven ingeblazen. En wat als de nieuwe bemiddelaars nergens komen? Wie werpen ze dan de Zwarte Piet toe? Opnieuw BDW, de Franstalige partijen, Flahaut & Pieters, wie? Het op-en-neer gevrij van de media met separatisme en dan weer het zoete gevlei met de Belgische staat is erg vervelend voor de gemiddelde kiezer. Er zijn genoeg mensen die zich maar weinig in politiek interesseren en gewoon eten wat ze aangeboden krijgen. De media lijkt hier op het menu "Vlaamse waterzooi" te zetten maar biedt in feite "Belgische mosselen" aan. Velen klagen over het gebrek aan neutraliteit in kranten maar op zulke momenten beklaag ik de halfgare pogingen tot neutraliteit. Wat gaat er nog allemaal komen voor het najaar? Ik weet het ook niet meer. Het enige dat ik wel durf zeggen is dat de mainstream media maar weinig zal bijbrengen.